Τα λαθη του S.EGAMI
Ο S.EGAMI πιστευει οτι ειχε ακολουθηση για μεγαλο χρονικο διαστημα λαθος δρομοστην ερευνα
του στο ΚΑΡΑΤΕ παρα τις υποδειξεις του G.FUNAKOSHI.
Αυτο που γραφω εδω δεβ ειναι παρα η προοδος των σκεψεων και των εμπειριων μου κατα την
διαρκεια 40 χρονων ,βαδιζοντας στο δρομο του καρατε ,θα ημουν ευτυχισμενος εαν θα μπορουσα
να βοηθησω οποιον ψαχνει να γινει εμπειρος σε αυτο τον δρομο.
Νομιζω οτι ο S. FUNAKOSHI προσπαθησε να σχεδιασει ενα μονοπατι κατα την διαρκεια
των ενενηντα χρονων της ζωης του ,ακολουθησε ενα δυσκολο δρομο .
Εγω εφτασα σε αυτο εδω το σημειο περπατωντας σταθερα και εκουσια πανω στο δρομο που
μας υπεδειξε .Ομως και το να προχωρησης πανω σε ενα μονοπατι σχεδιασμενο απο τους
προκατοχους μας δεν ειναι ευκολο ,αφου παντα υπαρχουν προβληματα πνευματικης καταστασης
για εμας που ειμαστε κοινοι ανθρωποι.Αν και ενα μονοπατι μπορει να εχει χαρακτει πολυ καλα ,
συμβαινει να χανεται με τον χρονο ,δι αυτο μερικοι χανονται και αλλοι μπαινουν σε ενα
λαβυρινθο με την αναγκη να βρουν βιαστικα μια αποτελεσματικοτητα και φτανουν μερικες
φορες να εγκαταλειψουν αυτη την οδυνηρη αναζητηση.
Παρολα αυτα ειμαστε ευτυχεις αφου σε καθε περιπτωση υπαρχει ενα μονοπατι χαραγμενο
τουλαχιστον μια φορα ,και κοβοντας βοτανα και πετρες μπορουμε να αντιληφθουμε τα ιχνη
του μονοπατιου.
Μια μερα της νιοτης μου ,χαθηκα ,εγκατελειψα αυτο το μονοπατι και βρεθηκα σε ενα λαβυρινθο
Χρειαστηκα χρονο για να καταλαβω αυτη την κατασταση και για να γυρισω στο καλο δρομο
επρεπε να διασχισω μια περιοδο οδυνηρη και δυσκολη.Οταν ξαναβρεθηκα στον καλο τον δρομο
ειχα ηδη περισσοτερα απο 40 χρονια . Αλλα το να ξαναβρεθω στο σωστο δρομο, με γεμισε
χαρα και απο εκεινη την ημερα μπορουσα να αντιμετωπισω ολου του ειδους τις δυσκολιες
και εφτασα σε καθε περιπτωση μεχρι το υστατο σημειο του μονοπατιου που ο δασκαλος
μου ειχε χαραξει .Δεν χρειαζεται ποτε να εχει κανεις βιασυνη ,ειναι το μαθημα που πηρα
απο τις εμπειριες μου.
Ο ιδιος μεταφερει αθτο το ανεκδοτο ,που δειχνει την προσπαθεια που εκανε αναμεσα στα
25 και 30 του χρονια και τις συμβουλες τις δοσμενες απο τον S.G.FUNAKOSHI.
Κατα το 1936 οι νεαροι μαθητες επανενωθηκαν γυρω απο τον S.FUNAKOSHI για να
κατασκευασουν το κεντρικο DOJO που ονομαστηκε SHOTOKAN με αφορμη το ψευδωνυμο
στην καλλιγραφια του δασκαλουFUNAKOSHI .
Ονομαζαν αυτο το DOJO "HONBU DOJO" (ΚΕΝΤΡΙΚΟ DOJO) .
Ημασταν πολυ περηφανοι γιαυτο το καταπληκτικο DOJO που κατασσκευασαμε εμεις οι ιδιοι
πραγμα που ερεθιζε την ατμοσφαιρα της προπονησης. Οι δυο δασκαλοι FUNAKOSHI
YOSHITAKA -GICHIN μας προπονουσαν με χαμογελο ευχαριστησης .Ηταν το 1937-1938
μετα το τελος των σπουδων μου στο πανεπιστημιο .Προπονιομουν με μανια την ημερα
στο DOJO του πανεπιστημιουκαι το βραδυ στο DOJO του κεντρου.Ενα βραδυ προπονιομουν
στην μετατοπιση του ΚΑΤΑ ΤΕΚΚΙ στο οποιο δεν ηταν κανεις .Μιλωντας στον ευατον μου
λεω " Χωρις να ακουμπησεις την φτερνα ακουμπα το ποδι με SOKUTO" και πραγματοποιω
ενα FUMIKOMI με αποφασιστηκοτητα ,τοτε ακουσα ενα ξερο θορυβο του παρκε.
Εκληκτος κοιταζω το πατωμα το SOKUTO μου ειχε σπασει στα δυο μια σανιδα του καινουργιου
παρκε .Μαλλον δεν ειχε σπασει ηταν σαν να ηταν κομμενη .Ημουν εκπληκτος και την ιδια στιγμη
ικανοποιημενος που μπορεσα να πραγματοποιησω εν τετοιο τεχνικο κατορθωμα.
Ομως ειχα σπασει το παρκε του κανουργιου DOJO πηγα να ενημερωσω ,ζητωντας συγγνωμη ,
απο τον νεο δασκαλο (YOSHITAKA).
"Κατεβαινει στο DOJO λεγοντας Α ναι ? εσυ το εκανες αυτο? Ομως δεν ειναι ευκολο να σπασει"
"Βλεποντας το παρκε εβγαλε μια φωνη θαυμασμου " Ω ,ειναι απιστευτο .θα ελεγε κανεις οτι
κοπηκε και οχι οτι εσπασε.Για το παρκε δεν ειναι σοβαρο ,ειναι αρκετο να φροντισεις να
επισκευαστει.
Αντιθετα απο το να μου κανει καποια επιπληξη ειχε μαλλον τονο εγκωμιαστικο για το
κατορθωμα μου και μου εδωσε κουραγιο .Μεσα μου ενοιωθα περηφανεια και ευχαριστηση
Εκεινη τη στιγμη αντιλαμβανομαι την παρουσια του μεγαλου δασκαλου GISHIN .
"Εσυ εισαι EGAMI αυτος που εσπασε αυτο το παρκε?
"Ναι Δασκαλε , σας ζητω συγγνωμη"
"Ζητωντας του συγγνωμη ,σκεωτομαι μεσα μου,θα με συγχαρει.
"Με ακολουθεις"
Τον ακολουθω στο δωματιο του στον πρωτο οροφο .Αφου καθομαι μπροστα στον Δασκαλο
ημουν λιγο ανυσηχος .Μετα απο ενα λεπτο σιγης ο Δασκαλος λεε鴨
EGAMI εχεις ξανακανει καατι παρομοιο? Η αληθινη προπονηση δεν πρεπει να ειναι αυτο
που εσυ εκανες .Στην προπονηση την παλια εποχη,δεν καναμε πραγματα τετοιας αγριοτητας.
Στην αληθινη προπονηση χρειαζεται να ακουμπησεις μια πορτα SHOJI (ξυλινο πλαισιο πανω
στο οποιο απλωνουμε ενα φυλλο χαρτι) στο πατωμα ριχνοντας πανω νερο.
Προπονειται κανεις πανω σε αυτο το φυλλο χωρις να το σχισει και μετατοπιζεται χωρις να
σπασει τους λεπτους ξυλινους αρμους εκτελωντας τις τεχνικες με δυναμη .
Καταλαβαινεις γιατι ,και τι, πρεπει να αναζητουμε στη τεχνικη ?
"Οριστε μια πολυτιμη διδαχη που ελαβα απο τον Δασκαλο μου".
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Ο S.EGAMI πιστευει οτι ειχε ακολουθηση για μεγαλο χρονικο διαστημα λαθος δρομοστην ερευνα
του στο ΚΑΡΑΤΕ παρα τις υποδειξεις του G.FUNAKOSHI.
Αυτο που γραφω εδω δεβ ειναι παρα η προοδος των σκεψεων και των εμπειριων μου κατα την
διαρκεια 40 χρονων ,βαδιζοντας στο δρομο του καρατε ,θα ημουν ευτυχισμενος εαν θα μπορουσα
να βοηθησω οποιον ψαχνει να γινει εμπειρος σε αυτο τον δρομο.
Νομιζω οτι ο S. FUNAKOSHI προσπαθησε να σχεδιασει ενα μονοπατι κατα την διαρκεια
των ενενηντα χρονων της ζωης του ,ακολουθησε ενα δυσκολο δρομο .
Εγω εφτασα σε αυτο εδω το σημειο περπατωντας σταθερα και εκουσια πανω στο δρομο που
μας υπεδειξε .Ομως και το να προχωρησης πανω σε ενα μονοπατι σχεδιασμενο απο τους
προκατοχους μας δεν ειναι ευκολο ,αφου παντα υπαρχουν προβληματα πνευματικης καταστασης
για εμας που ειμαστε κοινοι ανθρωποι.Αν και ενα μονοπατι μπορει να εχει χαρακτει πολυ καλα ,
συμβαινει να χανεται με τον χρονο ,δι αυτο μερικοι χανονται και αλλοι μπαινουν σε ενα
λαβυρινθο με την αναγκη να βρουν βιαστικα μια αποτελεσματικοτητα και φτανουν μερικες
φορες να εγκαταλειψουν αυτη την οδυνηρη αναζητηση.
Παρολα αυτα ειμαστε ευτυχεις αφου σε καθε περιπτωση υπαρχει ενα μονοπατι χαραγμενο
τουλαχιστον μια φορα ,και κοβοντας βοτανα και πετρες μπορουμε να αντιληφθουμε τα ιχνη
του μονοπατιου.
Μια μερα της νιοτης μου ,χαθηκα ,εγκατελειψα αυτο το μονοπατι και βρεθηκα σε ενα λαβυρινθο
Χρειαστηκα χρονο για να καταλαβω αυτη την κατασταση και για να γυρισω στο καλο δρομο
επρεπε να διασχισω μια περιοδο οδυνηρη και δυσκολη.Οταν ξαναβρεθηκα στον καλο τον δρομο
ειχα ηδη περισσοτερα απο 40 χρονια . Αλλα το να ξαναβρεθω στο σωστο δρομο, με γεμισε
χαρα και απο εκεινη την ημερα μπορουσα να αντιμετωπισω ολου του ειδους τις δυσκολιες
και εφτασα σε καθε περιπτωση μεχρι το υστατο σημειο του μονοπατιου που ο δασκαλος
μου ειχε χαραξει .Δεν χρειαζεται ποτε να εχει κανεις βιασυνη ,ειναι το μαθημα που πηρα
απο τις εμπειριες μου.
Ο ιδιος μεταφερει αθτο το ανεκδοτο ,που δειχνει την προσπαθεια που εκανε αναμεσα στα
25 και 30 του χρονια και τις συμβουλες τις δοσμενες απο τον S.G.FUNAKOSHI.
Κατα το 1936 οι νεαροι μαθητες επανενωθηκαν γυρω απο τον S.FUNAKOSHI για να
κατασκευασουν το κεντρικο DOJO που ονομαστηκε SHOTOKAN με αφορμη το ψευδωνυμο
στην καλλιγραφια του δασκαλουFUNAKOSHI .
Ονομαζαν αυτο το DOJO "HONBU DOJO" (ΚΕΝΤΡΙΚΟ DOJO) .
Ημασταν πολυ περηφανοι γιαυτο το καταπληκτικο DOJO που κατασσκευασαμε εμεις οι ιδιοι
πραγμα που ερεθιζε την ατμοσφαιρα της προπονησης. Οι δυο δασκαλοι FUNAKOSHI
YOSHITAKA -GICHIN μας προπονουσαν με χαμογελο ευχαριστησης .Ηταν το 1937-1938
μετα το τελος των σπουδων μου στο πανεπιστημιο .Προπονιομουν με μανια την ημερα
στο DOJO του πανεπιστημιουκαι το βραδυ στο DOJO του κεντρου.Ενα βραδυ προπονιομουν
στην μετατοπιση του ΚΑΤΑ ΤΕΚΚΙ στο οποιο δεν ηταν κανεις .Μιλωντας στον ευατον μου
λεω " Χωρις να ακουμπησεις την φτερνα ακουμπα το ποδι με SOKUTO" και πραγματοποιω
ενα FUMIKOMI με αποφασιστηκοτητα ,τοτε ακουσα ενα ξερο θορυβο του παρκε.
Εκληκτος κοιταζω το πατωμα το SOKUTO μου ειχε σπασει στα δυο μια σανιδα του καινουργιου
παρκε .Μαλλον δεν ειχε σπασει ηταν σαν να ηταν κομμενη .Ημουν εκπληκτος και την ιδια στιγμη
ικανοποιημενος που μπορεσα να πραγματοποιησω εν τετοιο τεχνικο κατορθωμα.
Ομως ειχα σπασει το παρκε του κανουργιου DOJO πηγα να ενημερωσω ,ζητωντας συγγνωμη ,
απο τον νεο δασκαλο (YOSHITAKA).
"Κατεβαινει στο DOJO λεγοντας Α ναι ? εσυ το εκανες αυτο? Ομως δεν ειναι ευκολο να σπασει"
"Βλεποντας το παρκε εβγαλε μια φωνη θαυμασμου " Ω ,ειναι απιστευτο .θα ελεγε κανεις οτι
κοπηκε και οχι οτι εσπασε.Για το παρκε δεν ειναι σοβαρο ,ειναι αρκετο να φροντισεις να
επισκευαστει.
Αντιθετα απο το να μου κανει καποια επιπληξη ειχε μαλλον τονο εγκωμιαστικο για το
κατορθωμα μου και μου εδωσε κουραγιο .Μεσα μου ενοιωθα περηφανεια και ευχαριστηση
Εκεινη τη στιγμη αντιλαμβανομαι την παρουσια του μεγαλου δασκαλου GISHIN .
"Εσυ εισαι EGAMI αυτος που εσπασε αυτο το παρκε?
"Ναι Δασκαλε , σας ζητω συγγνωμη"
"Ζητωντας του συγγνωμη ,σκεωτομαι μεσα μου,θα με συγχαρει.
"Με ακολουθεις"
Τον ακολουθω στο δωματιο του στον πρωτο οροφο .Αφου καθομαι μπροστα στον Δασκαλο
ημουν λιγο ανυσηχος .Μετα απο ενα λεπτο σιγης ο Δασκαλος λεε鴨
EGAMI εχεις ξανακανει καατι παρομοιο? Η αληθινη προπονηση δεν πρεπει να ειναι αυτο
που εσυ εκανες .Στην προπονηση την παλια εποχη,δεν καναμε πραγματα τετοιας αγριοτητας.
Στην αληθινη προπονηση χρειαζεται να ακουμπησεις μια πορτα SHOJI (ξυλινο πλαισιο πανω
στο οποιο απλωνουμε ενα φυλλο χαρτι) στο πατωμα ριχνοντας πανω νερο.
Προπονειται κανεις πανω σε αυτο το φυλλο χωρις να το σχισει και μετατοπιζεται χωρις να
σπασει τους λεπτους ξυλινους αρμους εκτελωντας τις τεχνικες με δυναμη .
Καταλαβαινεις γιατι ,και τι, πρεπει να αναζητουμε στη τεχνικη ?
"Οριστε μια πολυτιμη διδαχη που ελαβα απο τον Δασκαλο μου".
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου